Wystawa Elżbiety Jabłońskiej jest rodzajem podsumowania dotychczasowej twórczości artystki, należącej do czołówki polskiej sztuki najnowszej. To także próba spojrzenia na jej dorobek artystyczny z dystansu; odejście od dotychczasowych sposobów jego odczytywania i wreszcie – próba delikatnego odwrócenia znaczeń. W pierwotnym zamierzeniu wystawa miała tropić nowe idee, jakie pojawiają się w sztuce Elżbiety Jabłońskiej. Przede wszystkim jednak wystawa podporządkowana zostanie autorefleksji – przyjrzymy się samemu procesowi tworzenia ekspozycji. Podejście to artystka przyjęła jako wyraz niezgody na zamykanie – wciąż rozwijającej się – własnej twórczości w muzealnych ramach.
Obok znanych prac artystki na wystawie znajdą się również nowe realizacje, w tym neonNowe Życie (2010). Stare prace zostaną pokazane w gablotach jako eksponaty, pochodzące raczej z magazynu niż z ekspozycji muzealnej. Ta część wystawy zawierała będzie w dużej mierze pamiątki po dziełach. Zobaczymy zatem takie eksponaty, jak kostiumy, w których Jabłońska pozowała do znanego cyklu zdjęć jako Supermatka (Gry domowe, 2003) czy płócienne ściereczki pochodzące z akcji Przez żołądek do serca, jak również wiele innych – m.in. pudełeczka i ich tajemnicza zawartość (po akcjach wymiany z publicznością w różnych krajach), druki, rysunki, przedmioty znalezione, które zapełniały jej instalacje.
Jednym z najnowszych dzieł na wystawie będzie neon Nowe Życie. Artystka znalazła go we wsi pod Bydgoszczą, na budynku rolniczej spółdzielni produkcyjnej. Neon, liczący sobie dziesięć metrów długości i ponad dwa metry wysokości, niesie hasło będące mottem wystawy. Pochodzi z lat siedemdziesiątych, a obecnie Elżbieta Jabłońska zaadaptowała go do celów artystycznych. Pokazywany we wnętrzu galerii, stanie się fizycznym, przytłaczającym rozmiarami obiektem, który zwiedzający będą musieli okrążyć, by dotrzeć do następnych części wystawy. Niesie on ze sobą powiew optymizmu i wiary w dobrą przyszłość, z drugiej jednak strony stopień jego zniszczenia zdecydowanie mąci ów optymizm.

Podczas trwania wystawy artystka zaproponuje publiczności wymianę. Każdy, kto przyniesie ze sobą coś, co wiąże się z ważnym, przyjemnym, pamiętnym wspomnieniem z jego życia, może liczyć na to, że dostanie w zamian drobny prezent od artystki. Obiekty, zapiski, drobiazgi, przyniesione przez publiczność znajdą swoje miejsce na wystawie, w gablotach, obok prac Jabłońskiej.